Вынікі Турніра “Хопіць піць – трэба жыць”! Трэці тур

Вынікі Турніра “Хопіць піць – трэба жыць”! Трэці тур. 5-6 красавіка

Субота 5 красавіка:

ГЮ : Аэрадром
1:2 перамога Аэродрома
ГЮ – Каваленка 23 хвіліна
Аэрадром – Астапенка 38 хвіліна
Аэрадром – Сідаровіч 48 хвіліна

Нядзеля 6 красавіка

3-і регіён : ЮСБ
3-0 перамога 3-і регіён (тэхнічная параза)

Чонкі : Адрэналін
2:0 перамога Чонкі
Чонкі – Сівакоў 23 хвіліна
Чонкі – Краўчанка 52 хвіліна

Да увагі каманд якія прапусцілі па адной гульне!! Паважайце сапернікаў і арганізатараў – прыходзьце на турнір ў адпаведнасці з раскладам. Каманды якія не прыйшлі своечасовае на 2 гульні будуць дыскваліфікаваны!

Камандам Рэтра Старс і ЮСБ папярэджання! Яшчэ раз і ваш удзел у турніры скончыцца!

Крыху гісторыі футбола.

Сучасны футбол пачаў свой ​​шлях у XII стагоддзі ў сярэднявечнай Англіі. Тады ў футбол гулялі на рынкавых плошчах і нават на вузкіх крывых вуліцах. Гулялі з раніцы да вечара. Колькасць людзей, якія гулялі перавышала 100 чалавек, пры гэтым амаль ніякіх абмежаванняў не існавала. Можна было гуляць як рукамі, так і нагамі, дазвалялася хапаць гульца, які валодае мячом, збіваць яго з ног. Як толькі гулец авалодваў мячом, за ім адразу ляцела вясёлы, буяны натоўп. У выніку бурыліся гандлёвыя палаткі, на трэскі разносіліся кірмашовыя шапікі. У вёсках нават рэчкі не служылі гульцам перашкодай. Здаралася, што некаторыя гульцы танулі пры пераправе, але гэтага часам нават не заўважалі. Адзін пісьменнік з Англіі пісаў, што ў іх “шчокі ў сіняках, ногі, рукі і спіны пераламаныя, выбітыя вочы, насы, поўныя крыві …” . А падарожнік Гастон дэ Фуа, назіраючы за гульнёй у футбол, усклікнуў: “Калі ангельцы называюць гэта гульнёй, то, што ж яны называюць бойкай?!”.

Усе гэтыя парушэнні не засталіся незаўважанымі сярод царкоўнікаў і феадалаў. Неўзабаве яны запатрабавалі забараніць футбол. Гэтая гульня здавалася ім занадта небяспечнай: часцяком пад падставай гульні ў футбол збіраліся незадаволеныя. Многія царкоўнікі называлі футбол “выдумкай д’ябла”. Апякая феадалаў, кароль Эдуард II у 1313 забараніў футбол у горадзе. Таму гульні сталі праводзіцца на пустках за горадам.
Кароль Эдуард III ў 1333 годзе загадаў шэрыфам пераследваць бяздзейныя заняткі гульнёй у мяч, спасылаючыся на ​​тое, што “стральба з лука закінутая з-за бескарысных і беззаконных гульняў у футбол”.

У 1389 Рычард II забараніў футбол у межах усяго каралеўства . Былі ўсталяваныя самыя суровыя пакаранні, аж да смяротнага пакарання.

Але, нягледзячы на забароны, народ працягваў гуляць у футбол. І ўжо ў 1592 годзе ў Шатландыі забарона на футбол была знята , а ў 1603 годзе гэтаму прыкладу рушыла ўслед і Англія. Народ здолеў абараніць сваю любімую гульню, але яшчэ доўга футбол лічыўся “подлай”, “плебейскай” гульнёй .
У нашы дні футбол карыстаецца ўсенародным прызнаннем . І цяпер цяжка ўявіць сабе жыццё любой краіны без футбольных матчаў.

Просмотров: 4

%d такие блоггеры, как:
Яндекс.Метрика